దేశ భవిష్యత్తు తరగతి గదుల్లోనే రూపుదిద్దుకుంటుందన్న నినాదానికి, వాస్తవ బడ్జెట్ కేటాయింపులకు మధ్య భారీ వ్యత్యాసం కనిపిస్తోంది. 2026-27 ఆర్థిక సంవత్సరానికి కేంద్రం ప్రవేశపెట్టిన రూ. 53.47 లక్షల కోట్ల బడ్జెట్లో విద్యారంగానికి కేటాయించింది కేవలం రూ. 1,39,289 కోట్లు మాత్రమే. ఇది మొత్తం బడ్జెట్లో సుమారు 2.6 శాతం. 1964లోనే కొఠారి కమిషన్ జాతీయ ఆదాయంలో 6 శాతం విద్యకు కేటాయించాలని సిఫారసు చేసినప్పటికీ, ఆరు దశాబ్దాల తర్వాత కూడా ఆ లక్ష్యం చేరుకోలేకపోవడం గమనార్హం.
తగినంత ఆర్థిక మద్దతు లేకపోవడం వల్ల ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో మౌలిక సదుపాయాల కొరత వేధిస్తోంది. అనేక పాఠశాలల్లో సరిపడా తరగతి గదులు, ప్రయోగశాలలు, గ్రంథాలయాలు లేకపోవడమే కాకుండా కనీస అవసరాలైన తాగునీరు, మరుగుదొడ్ల సౌకర్యం కూడా కరువైంది. ఉన్నత విద్యా సంస్థలు కూడా నిధుల కొరతతో పరిశోధనలను కుదించుకుంటున్నాయి. దీనివల్ల ప్రతిభావంతులైన యువత మెరుగైన విద్య కోసం విదేశాలకు వెళ్తున్నారు, ఇది దేశ మేధోసంపత్తిని దెబ్బతీసే ‘బ్రెయిన్ డ్రైన్’కు దారితీస్తోంది.
నూతన విద్యా విధానం-2020 (NEP) ఆశయాలు నెరవేరాలంటే కేవలం మాటలు సరిపోవని, భారీగా పెట్టుబడులు అవసరమని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు. డిజిటల్ బోధన, ఉపాధ్యాయ శిక్షణ, బహుభాషా విద్య వంటి అంశాలు కేవలం కాగితాలకే పరిమితం కాకూడదంటే బడ్జెట్ కేటాయింపులు పెరగాలి. విద్యను కేవలం ఖర్చుగా కాకుండా, దేశ దీర్ఘకాలిక అభివృద్ధికి అవసరమైన పెట్టుబడిగా చూడాలి. అప్పుడే సామాజిక అసమానతలు తొలగి, ‘వికసిత భారత్’ అనే నినాదం నిజమవుతుంది.
